Нядаўна не без гонару Міністэрства статыстыкі і аналізу Беларусі паведаміла, што ўзровень беспрацоўя ў краіне складае 1,1% ад эканамічна актыўнага насельніцтва (год таму гэты паказчык быў роўны 1,2%). Незалежныя эксперты лічаць, што гэта не адпавядае рэчаіснасці.

Эканаміст Міхаіл Залескі ўпэўнены, што афіцыйная статыстыка маніпулюе лічбамі і відавочна падхарошвае рэчаіснасць.

– Увесь фокус тут у саміх паняццях «беспрацоўны» і «беспрацоўе», – гаворыць эканаміст. – Напрыклад, паводле амерыканскай статыстыкі, беспрацоўным лічыцца чалавек, на працягу пяці дзён не які мае стабільнага заробку. У нас жа беспрацоўным лічыцца той, хто афіцыйна складаецца на ўліку ў службе забаўнасці.

Пры гэтым, у Беларусі не ўлічваецца як мінімум паўмільёна жыхароў, якія не знайшлі працы ў краіне і таму змушаныя ездзіць на заробкі ў суседнія краіны. Не бярэцца таксама ў разлік і прыблізна 160 000 працаўнікоў, якія знаходзяцца ў перманентных водпусках па віне адміністрацыі прадпрыемстваў, якія прастаіваюць.

Да спісу беспрацоўных варта дадаць і 50 тысяч індывідуальных прадпрымальнікаў, якія на пачатку гэтага года фактычна звярнулі сваю дзейнасць з прычыны настойлівага жадання ўлад «перарэгістраваць» іх у ПУПы.

Я ужо не кажу проста пра тых, хто па розных прычынах не хоча станавіцца на ўлік у службе занятасці. А такіх, па розных падліках, не менш як 80-90 тысяч. Яны не хочуць трапляць у разрад «афіцыйных беспрацоўных» у першую чаргу, па той прычыне, што сярэдні памер датацыі на аднаго беспрацоўнага ў лютым цяперашняга года склаў Br49,4 тысяч, або 24% ад бюджэту пражытачнага мінімуму на душу насельніцтва. Пры гэтым, каб атрымаць і гэтыя грошы, трэба адпрацоўваць на грамадскіх працах, прасцей кажучы, месці вуліцу.

Калі ўспомніць, што ў Беларусі менш як 4 мільёнаў жыхароў можна аднесці да катэгорыі эканамічна актыўных грамадзян у працаздольным узросце, то няцяжка падлічыць, што рэальнае беспрацоўе ў краіне можа складаць ад 15 да 20 працэнтаў.

charter97.org